نامه جمعی از فرهنگیان مشهد در پایان تحصن دو روزه 26 و 27 خواهشمند است روي وبلاگتون قرار بدين .ممنونم ..
با عرض سلام، با توجه به خواسته هاي بحقي كه به صورت مكرر از سوي همكاران فرهنگي در طي سالهاي متمادي و از طريق كانالهاي مختلف پيگيري شده و متاسفانه تاكنون نتيجهاي نداشته ، لذا بدينوسيله بار ديگر مشكلات و خواسته هاي صنفي خود را مكتوب ميكنيم و انتظار اقدام عاجل در رفع آن داريم. در صورت عدم توجه به اين خواسته ها حق خود ميدانيم كه به طرق مختلف اعتراض خود را به گوش جامعه و مسئولين برسانيم .
1- ما از همكاران ايثارگر خود در انجمنها و كانونهاي صنفي معلمان در سراسر كشور كه خواسته هاي ما را پيگيري ميكنند حمايت كرده و خواستار تحقق بخشيدن به خواسته آنان هستيم.
2- ما به هيچ عنوان بياحترامي به همكاران خود را جايز نميدانيم و معتقديم كه ايجاد رعب و وحشت و هتك حرمتِ همكاران فرهنگي هرگز مشكلي از نظام حل نخواهد كرد، بلكه بر مشكلات آموزشي و فرهنگي جامعه خواهد افزود .
3- ما هتك حرمت، بي احترامي و برخوردهاي ناشايستي كه در اين مدت در حق همكاران خود، در تهران، همدان، كرمانشاه و ... به وجود آمده را محكوم كرده و يادآور ميشويم چنانچه اين روال ادامه داشته باشد، مسئولين بايد منتظر عواقب ناخوشايندتري در آموزش و پرورش و جامعه باشند .
4- تمام خواستههاي ما صنفي است. وضعيت معيشتي جامعه فرهنگيان اسف بار است، براي ما روشن و واضح است كه مسئولين از تمام مشكلات و نارسايي هاي مربوط به فرهنگيان مطلع هستند ولي جاي سؤال است كه چرا هيچ اقدامي براي حل اين مشكلات انجام نميشود. چرا ما فرهنگيان براي رسيدن به حقوق حقهي خود هميشه بايد فرياد بزنيم تا اين حقوق كه از قبل تعيين و مصوب شده است پرداخت گردد. مگر غير از اين است كه همه اين حق كشي ها نوعي ظلم به جامعه بزرگ فرهنگيان است و نوعي فريبكاري است. آيا شأن و منزلت معلم در جامعه اي كه گويا فرهنگ زير بناي آن است اين است كه براي تامين معاش خود در آژانس، بنگاه و .... كار كند؟ فرزندان ما فرهنگيان مدارس غير انتفاعي، ماشين هاي آنچناني، خانه هاي چندين ميليوني، خوراك هاي جور وا جور، ميوه هاي خارجي، لباسهاي آنچناني و ..... نميخواهند ؟ حداقل خواسته ما امنيت حقوقي و معيشتي است. آيا اين جرم است ؟ آيا اين جرم است كه بخواهيم چنان به ما حقوق بدهيد كه محتاج نامردمان نشويم و بتوانيم با خيال آسوده در كلاس به بالندگي نونهالان و جوانان اين مرز و بوم بپردازيم ؟
خواسته ما روشن و واضح است افزايش حقوق و دستمزدمان، اگر اين خواسته در نظام هماهنگ پرداخت ها مستتر است اجراي سريع نظام هماهنگ را مجدانه خواستاريم.
و اما درمورد سبدكالا رايگاني كه اخيراٌ توزيع شده، آيا اين سبد كالا در شأن و منزلت جامعه فرهنگي كشور است ؟ اين منزلت فرهنگ است يا تحقير فرهنگ ؟ در كجاي دنيا رايج است كه پايينترين و بي كيفيتترين كالا را در اختيار بهترين قشر جامعه قرار دهند ؟
آيا اين است احترام، منزلت، جايگاه و شأن معلم در نظام اسلامي؟
هرگز و بدون دليل دوست نداريم كه جوانان ما بدون معلم باشند، به همين دليل در اين مرحله به همين نامه بسنده ميكنيم و در كلاس درس حاضر ميشويم. در اين حال چنانچه مسئولان نسبت به خواسته هاي ياد شده همچون هميشه بيتفاوت بمانند و نصيحت گونه عمل كنند بدون شك مي بايست منتظر صداي اعتراض ما فرهنگيان به طرق مختلف در آينده ي نزديك باشند.
والسلام